Dag 58 en 59: Afscheid van de Great Ocean Road en vliegen naar Tasmanië!

’s Morgens hadden we een nieuwsgierige kangoeroe op visite op de campsite. Dat blijft toch wel heel leuk en bijzonder. Na ons ontbijt reden terug naar Teddy’s Lookout in Lorne, omdat we benieuwd waren hoe het uitzicht er ’s ochtends uitzag. Met het zonlicht in de rug was dat ook heel mooi! Daarna reden we verder oostwaarts over de Great Ocean Road onder de Memorial Arch door. Dit is een houten boog boven de Great Ocean Road ter ere van de soldaten die deze weg hebben gebouwd. In Airey’s Inlet liepen we een rondje langs de lagune en de witte vuurtoren ‘Split Point’. In Anglesea bezochten we een parkje en een plantenreservaat en bij Point Addis keken we even of er nog zeevogels voorbijvlogen. Ondanks de stevige wind bleef het bij een enkele Australasian Gannet. In Torquay - het eindpunt van de Great Ocean Road - lunchten we langs de Spring Creek. Bij Lake Connawarre bekeken we vanaf 2 uitkijkpunten de vogels op het meer. Hier waren vooral weer veel zwarte zwanen aanwezig. Ook bezochten we een nabijgelegen wetland, waar we onder andere native hens zagen. Daarna reden we door naar Geelong, waar we ook een wetlandje bezochten en op een nabijgelegen camping overnachtten. De volgende dag was namelijk het moment gekomen dat we onze campervan moesten inleveren in Melbourne en dat we naar Tasmanië zouden vliegen. De inleverlocatie lag op iets meer dan een uur rijden van onze camping in Geelong. We pakten dus al onze spullen in, maakten de campervan schoon en gingen op pad. Onderweg lieten we de gasfles vullen en… toen bleek er een verderop een verkeersongeluk te hebben plaatsgevonden, waardoor al het verkeer vast kwam te staan. Gelukkig konden we nog net op tijd de snelweg verlaten en via allerlei binnendoor wegen naar het verhuurbedrijf rijden. Nadat we de camper hadden ingeleverd, gingen we met een Über naar het vliegveld van Melbourne. Op de luchthaven herverdeelden we nog wat bagage over onze tassen. We hadden namelijk gelezen dat Jetstar alle handbagage weegt bij de gate (en dat bleek inderdaad het geval). Marco’s handbagage weegt normaal gesproken meer dan 10 kg door zijn camera, lens en telescoop en nu mochten we maximaal 7 kg per persoon meenemen. Ook hadden we nog wat etenswaar waarvan we het zonde vonden om dat achter te laten. Met een beetje puzzelen lukte het om geen enkele tas of koffer boven het maximum gewicht uit te laten komen. Na een vlucht van iets meer dan een uur en een kort ritje met de Über kwamen we aan op de camping in Hobart, waar we twee nachten in een cabin zouden verblijven. ’s Avonds trakteerden we onszelf op een lekkere pizza, jummie!

(29 en 30 november 2025)