Dag 15 en 16: De ‘Goldfields’

’s Ochtends liepen we - met de vliegennetjes op ons hoofd - langs Rowles Lagoon en een rondje over de campsite. We zagen onder andere Pied Stilts en White-fronted Chats. De grote, zwarte mieren die de avond ervoor de wc-pot onveilig maakten, waren gelukkig verdwenen, maar er waren nog steeds heel veel vliegen. Daarna reden we verder naar het noorden, tevergeefs op zoek naar de Western Quail-thrush. Marco zag wel een Red-backed Kingfisher.

Bij Goongarrie Homestead, een voormalige schapenboerderij en goudzoekersgebied, liepen we de Nganamarra Walk Trail. Di is een korte wandeling door Mulga Woodland. Ondanks de hitte - het was inmiddels 35º Celsius - hoorden we best veel vogels. Ze lieten zich alleen nauwelijks zien.

Vervolgens reden we naar Kalgoorlie-Boulder, het centrum van de ‘Goldfields’. Meer dan de helft van de Australische goudproductie wordt hier gewonnen. Ook ligt in de omgeving de grootste nikkelvindplaats van het continent. Als je de auto’s en verkeerslichten wegdenkt, lijkt de tijd hier sinds eind 19e eeuw stil te hebben gestaan: Mooie, weelderig versierde en gerestaureerde gebouwen staan aan weerszijden van de hoofdstraat. En dat allemaal omdat een kolonist bij zijn zoektocht naar water toevallig op een goudader stuitte.

Het was heerlijk om na 4 dagen bushcamping weer lekker te kunnen douchen. We kunnen een buitendouche maken, maar met alle vliegen en muggen lokte dat niet echt. Bovendien leek ons dat veel water kosten en kunnen we niet zien hoeveel water er nog in onze watertank zit.

Het leek Carla leuk om de volgende dag mee te doen aan de Parkrun die elke zaterdagmorgen - net als op veel andere plekken in de wereld - in Kalgoorlie-Boulder plaatsvindt. Bij deze Parkrun deden ruim 100 mensen mee. De Parkrun begon al om 8:00 uur, maar desondanks was het met 25º Celsius al behoorlijk warm geworden. Het parcours liep door het Karlkurla Bushland Park. In de tijd dat er hout werd gebruikt voor de aandrijving van de stoommachines in de mijnen, werd het uitgestrekte eucalyptusbos rond Kalgoorlie-Boulder grotendeels gekapt. In de decennia daarna is er weer bos teruggegroeid, waaronder in Karlkurla Bushland. Daarbij is het gebied ingericht als recreatiegebied, met onder andere wandelpaden en een uitkijktoren.

Na de Parkrun - en een snelle douche op de camping - bekeken we de oude gebouwen in Boulder, voordat we begonnen aan de de lange rit naar Esperance. We lunchten bij de Lake Conan Lookout en kwamen in de loop van de middag aan in Esperance. In deze kustplaats was het met 18º Celsius een stuk kouder dan in Kalgoorlie-Boulder, toen we daar vertrokken.

(17 en 18 oktober 2025)