Dag 21 en 22: Eyre Bird Observatory: de Pink Cockatoo!

We stonden vroeg op en reden nog voor het ontbijt naar de plek waar de caretaker van Eyre Bird Observatory ons zou ophalen. Daar pakten we onze tas in voor de komende twee dagen. Om 8:30 uur (‘Eyre time’) kwam Alfred ons ophalen en reden we via een steile afdaling en een zanderige weg in een half uur naar de bird observatory. We waren blij dat we die route niet zelf hoefden te rijden: voor je het weet sta je bv vast in het zand.

De bird observatory van Eyre is gevestigd in een oud telegraafstation, ooit onderdeel van de telegraaflijn tussen Adelaide en Albany. Het was de eerste bird observatory van Australië. De observatory is qua elektriciteit en water zelfvoorzienend: met grote zonnepanelen wordt energie opgewekt en al het water is (behandeld) regenwater. De boodschappen worden besteld bij een supermarkt in Norseman, 484 kilometer verderop, die deze één keer per week komt afleveren bij Cocklebiddy Roadhouse, dat een klein uurtje rijden van de observatory is gelegen. Kortom: de observatory ligt behoorlijk afgelegen van de bewoonde wereld. Er zijn altijd twee beheerders aanwezig - de zgn. ‘caretakers’: dit zijn vrijwilligers die twee à drie maanden de observatory runnen: hun taken bestaan onder andere uit het bijhouden van het weer en de vogels die gezien worden rond de observatory, gasten ontvangen en verzorgen, schoonmaken, onderhoud van de observatory en de wandelpaden, vrijhouden van de wegen in het gebied. We werden verwend met zelfgebakken brood en koekjes en heerlijk bereide lunches en diners.

Twee dagen lang hebben we alle wandelpaden rond de observatory verkend. Het voelde soms alsof we door vrijwel ongerept natuurgebied wandelden, vooral doordat op het strand en in de duinen soms geen enkele andere voetstap te zien was. We zagen onder andere White-winged Trillers, White-browed Babblers en Thick-tailed Barking Gecko’s.

De kers op de taart was echter de majestueuze Pink Cockatoo, met z’n prachtige kleuren en mooie kuif.

(23 en 24 oktober 2025)